O tym dlaczego w Pieniny i dlaczego akurat jesienią – raz jeszcze (Część I: Trzy Korony)

O tym, że warto jesienią wybrać się akurat w Pieniny i dlaczego właśnie tam, pisaliśmy już kilkukrotnie (chociażby tu, tu i tu). Dlatego tym razem będzie mniej tekstu, a więcej zdjęć.

Jak uczy górskie doświadczenie, czasami opłaca się ruszyć wyżej mimo tego, że na dole jest tak…

…wtedy już na podejściu widać, że może to dobry pomysł…

…a przed samą Okrąglicą człowiek jest już pewien: to był strzał w dziesiątkę.

No to pooglądajmy sobie widoki z jesiennego poranka na Trzech Koronach.

Wystaje szczyt Macelowej Góry oraz Nowa Góra; w oddali Żar w Pieninach Spiskich

A gdy świat zaczyna stawać się coraz bardziej słoneczny i kolorowy…

…pojawiają się i One.

Było tak ładnie, że nawet Miś wyszedł z plecaka.

Jak opowiadał jedyny spotkany na platformie widokowej Okrąglicy turysta, kilka osób – skuszonych prognozami pogody (po pochmurnej i deszczowej nocy miał nastać piękny dzień) – z przygotowanymi aparatami fotograficznymi czekało na efektowny wschód słońca i wspaniałe morze chmur. Zamiast tego dostali grubo ponad godzinę marznięcia we mgle i nic więcej. Zrezygnowali i zeszli na dół przekonani, że nic się już nie wydarzy… Jak widać, zasada „w górach warto wstać wcześnie” jednak nie zawsze sprawdza się w stu procentach.

PS. Więcej pienińskiej jesieni obejrzymy w kolejnym wpisie.

O tym, że dziecko w górach może i ma prawo pomarudzić

Buszując ostatnio nieco po sieci, szczególnie po blogach pokrewnych tematycznie, dotarło do mnie, jak bardzo temat wędrówek po górach z dziećmi (całkiem małymi czy nieco większymi) jest idealizowany. Znajdziemy setki czy tysiące opisów takich wycieczek (gdzie, z kim, którędy, fotografie pięknych krajobrazów i uśmiechniętych dzieci, samych lub z rodzicami), które mają, a na pewno mogą działać jak zachęta (skoro oni tam weszli, to i my damy radę). Czytaj dalej „O tym, że dziecko w górach może i ma prawo pomarudzić” →

Muńcuł, czyli duża góra

Trochę dziwne, bo nie jest to góra ani w jakikolwiek sposób najwyższa, ani też najpiękniejsza. Nawet w najbliższym jej otoczeniu znajdą się twory o wysokości bardziej imponującej (1165 m n.p.m. to ponad 70 metrów mniej niż najwyższa w Worku Raczańskim Wielka Racza), inne zaś kształtem atrakcyjniejsze lub bardziej przemawiające do wyobraźni (ot, choćby taka Bania). Ma Muńcuł jednak w sobie „coś”. Czytaj dalej „Muńcuł, czyli duża góra” →

Muśnięcie (Wielka Fatra)

Kiedy w końcu udało nam się zrealizować plan dotarcia na grzbiet Wielkiej Fatry, byłam w piątym miesiącu ciąży, był koniec października, a pogoda nie rozpieszczała. Postanowiliśmy skorzystać z autobusu, który kursował jeszcze o tej porze roku w weekendy z Bańskiej Bystrzycy i dowoził turystów pod hotel górski Kráľova Studňa. Pomysł dość oryginalny, jak dla nas, ale czasem warto poszerzać horyzonty… Autobusik (bo tak go lepiej nazwać) faktycznie kursował i mimo szpetnej pogody na dole, był pełen osób w różnym wieku, które tak jak my chciały rozpocząć wędrówkę od razu na górze. Niestety, cud pogodowy nie zdarzył się wraz z wjechaniem na wysokość ponad 1200 m n.p.m. Padało, wiało, o widoczności można było pomarzyć.

Czytaj dalej „Muśnięcie (Wielka Fatra)” →

Giewont z Głodówki

Umówmy się – „święta” góra Polaków wygląda nader imponująco zasadniczo z jednej strony, czyli od północy. Góra ta jest wręcz monumentalna, gdy patrzy się na nią z Zakopanego i trudno temu zaprzeczyć (jakkolwiek prawdą jest również to, że – niestety – można ją zobaczyć z coraz mniejszej ilości punktów w tym mieście…). Są też tacy, którzy uważają, że najpiękniejszy widok na Tatry jest z Giewontu właśnie, bo…. jego samego stamtąd nie widać.

Czytaj dalej „Giewont z Głodówki” →

Głodówka, czyli z widokiem na raj

Uwielbiamy być na Głodówce. Uwielbiamy zasypiać i budzić się na Głodówce. „Gdzie?!” – być może ktoś z Was zapyta. A jechaliście kiedyś w kierunku Łysej Polany (albo Palenicy Białczańskiej, jeśli kto woli) drogą nr 960 przez Bukowinę Tatrzańską? Tak? To być może kojarzycie widokową polanę z kilkoma domami i schroniskiem harcerskim, która wyłania się z lasu po kilku kilometrach za Bukowiną. Widok z tego miejsca mało kogo pozostawia obojętnym. Niektórzy twierdzą wręcz, że jest to jedna z najefektowniejszych panoram Tatr Wysokich.

Czytaj dalej „Głodówka, czyli z widokiem na raj” →